Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

ΤΟΥ 20ου ΤΜΗΜΑΤΟΣ

ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ

Σ υ ν ή λ θ ε στις 14 Νοεμβρίου 2025, με δικαστή τη (….), Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα τη (…….), δικαστική υπάλληλο,

γ ι α να κρίνει τη με ημερομηνία κατάθεσης 24.10.2025 αίτηση αναστολής,

τ η ς (……..), κατοίκου (……), 

κ α τ ά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία, «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e-ΕΦΚΑ), που εκπροσωπείται από τον Διοικητή του, και εν προκειμένω από την Προϊσταμένη της Α’ Περιφερειακής Διεύθυνσης Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών Αττικής (ΚΕΑΟ).

Κατά την εξέταση της αίτησης, εμφανίστηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσας, Αυλωνίτης Δημήτριος, ο οποίος ανέπτυξε τους ισχυρισμούς αυτής.

Η κ ρ ί σ η  τ ο υ  ε ί ν α ι  η  ε ξ ή ς

1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση αναστολής, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (το με κωδικό 091486769956 0421 0033 ηλεκτρονικό παράβολο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων μετά του συνημμένου αποδεικτικού καταβολής του), η αιτούσα ζητεί, παραδεκτώς, να ανασταλεί, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου του, η εκτέλεση των με αριθμό: 4876227/1.8.2025, 4876228/1.8.2025, 4876229/1.8.2025, 4876230/1.8.2025, 4876231/1.8.2025, 4876232/1.8.2025, 4876233/1.8.2025, 4876234/1.8.2025, 4876235/1.8.2025, 4876236/1.8.2025, 4876237/1.8.2025, 4876238/1.8.2025, 4876239/1.8.2025, 4876240/1.8.2025, 4876241/1.8.2025, 4876242/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876602/1.8.2025, 4876603/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876605/1.8.2025, 4876606/1.8.2025 πράξεων ταμειακής βεβαίωσης, περιεχόμενων στη με αριθμ. 1508/16.9.2025 Ατομική Ειδοποίηση Ληξιπρόθεσμων Οφειλών της Προϊσταμένης της Α’ Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Αττικής, όπως άλλωστε εμφαίνεται στον ενσωματωμένο, σχετικώς, πίνακα οφειλών, με τις οποίες βεβαιώθηκαν σε βάρος της αιτούσας, ληξιπρόθεσμες οφειλές αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών παροχών του καθού Φορέα, συνολικού ποσού ύψους 18.417,08 ευρώ (κύρια οφειλή ποσού 18.417,08 ευρώ και μηδενικά πρόσθετα τέλη), κατά το ευρύτερο χρονικό διάστημα από τον 2ο/2005 έως και τον 5ο/2011 και τις κατά περίπτωση επιμέρους περιόδους. Εξάλλου, η προαναφερόμενη ατομική ειδοποίηση, συνιστά έγγραφο πληροφοριακού χαρακτήρα, το οποίο στερείται εκτελεστότητας (πρβλ. ΣτΕ 1864/2018, 1367/2016, 2999/2013, 1566/2012), ομοίως δε, ο ενσωματωμένος στην ως άνω ατομική ειδοποίηση, πίνακας οφειλών της αιτούσας στερείται αυτοτέλειας και, συνακόλουθα, εκτελεστού χαρακτήρα. Τέλος η αναστολή αυτή ζητείται μέχρι να δημοσιευθεί οριστική απόφαση επί της ανακοπής (με Αρ.Εισ. ΑΚ7460/20.10.2025), που έχει ασκήσει κατά των ίδιων πράξεων και εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

2. Επειδή, το άρθρο 228 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α΄ 97), όπως η παρ.1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 67 παρ.2 του ν. 3900/2010 (Α’ 213) και τροποποιήθηκε με την παρ.8 του άρθρου 326 του ν. 4072/2012 (Α’ 86), ορίζει ότι «1. Η προθεσμία άσκησης, καθώς και η άσκηση ανακοπής δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης, εξαιρουμένης της περίπτωσης ε` της παραγράφου 1 του άρθρου 217, … Στις περιπτώσεις α`, β` και δ` του άρθρου 217 και για όσο χρόνο εκκρεμεί η ανακοπή μπορεί να υποβληθεί από τον ανακόπτοντα αίτηση για την αναστολή της εκτέλεσης των προσβαλλόμενων πράξεων. 2. Καθ` ύλην και κατά τόπο αρμόδιο, για την εκδίκαση της αίτησης της προηγούμενης παραγράφου, είναι το κατά το άρθρο 218 δικαστήριο, εφόσον σε αυτό εκκρεμεί η ανακοπή, το οποίο και εκδικάζει την αίτηση κατά τη διαδικασία των διατάξεων των άρθρων 200 έως και 209, οι οποίες εφαρμόζονται αναλόγως». Περαιτέρω, το άρθρο 200 του ως άνω Κώδικα, όπως οι διατάξεις αυτού τροποποιήθηκαν με το άρθρο 17 του ν. 3659/2008 (Α΄ 77) ορίζει ότι: «Σε κάθε περίπτωση που η προθεσμία ή η άσκηση της προσφυγής δεν συνεπάγεται κατά νόμο την αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης εκτελεστής ατομικής διοικητικής πράξης και εφόσον στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει χορηγηθεί αναστολή από την αρμόδια διοικητική αρχή, μπορεί, ύστερα, από αίτηση εκείνου που άσκησε την προσφυγή, να ανασταλεί, με συνοπτικά αιτιολογημένη απόφαση του δικαστηρίου, εν όλω ή εν μέρει, η εκτέλεση της πράξης αυτής». Εξάλλου, το άρθρο 202 του ΚΔΔ, όπως ισχύει, πλέον, από 22.12.2016, μετά την τροποποίησή του με τη διάταξη του άρθρου 27 του ν. 4446/2016 (Α΄240/22.12.2016), ορίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «1. Η αίτηση αναστολής γίνεται δεκτή μόνο εφόσον ο αιτών επικαλεσθεί και αποδείξει ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή αν το δικαστήριο εκτιμά ότι το ένδικο βοήθημα είναι προδήλως βάσιμο. 2. Ειδικώς επί φορολογικών, τελωνειακών και διαφορών με χρηματικό αντικείμενο, το δικαστήριο μπορεί, με την απόφασή του, να ορίσει ότι το ανασταλτικό αποτέλεσμα δεν καταλαμβάνει τη λήψη ενός ή περισσότερων αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων, για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της οφειλής, επί συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων του αιτούντος, τα οποία αναφέρονται στην απόφαση. 3. Σε κάθε περίπτωση, η αίτηση απορρίπτεται: α) εάν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη ή αβάσιμη, ακόμη και αν η βλάβη του αιτούντος από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης είναι ανεπανόρθωτη, β) αν κατά τη στάθμιση της βλάβης του αιτούντος, των συμφερόντων τρίτων και του δημόσιου συμφέροντος, κρίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες από την αποδοχή θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια του αιτούντος…». Τέλος δε η παράγραφο 1 του άρθρου 205 του ίδιου Κώδικα ορίζει ότι: «Αν γίνει εν όλω ή εν μέρει δεκτή η αίτηση, διατάσσεται η ολική ή μερική αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης με την αντίστοιχη προσφυγή πράξης».

3. Επειδή, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 202 του ΚΔΔ, αναστολή εκτέλεσης ατομικής διοικητικής πράξης, που έχει προσβληθεί δικαστικώς χορηγείται όταν το ένδικο βοήθημα παρίσταται προδήλως βάσιμο, ιδίως, όταν αυτό βασίζεται σε πάγια νομολογία ή νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και πάντως όχι όταν πιθανολογείται απλώς η ευδοκίμησή του (βλ. ΣτΕ ΕΑ 496/2011 Ολομ., πρβλ. ΣτΕ ΕΑ21/2025 Ολομ., 112-113/2025, 105/2025, 76/2025, 177/2024, 168-169/2024, 9/2023, 1/2023, 207/2022, 140/2022, 84/2021, 283/2020 κ.αλ.) ή αν ο αιτών επικαλεστεί και αποδείξει ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, ως τέτοια δε η αποσόβηση της οποίας καθιστά, συνταγματικώς επιβεβλημένη την παροχή προσωρινής προστασίας, νοείται, κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 202 του ΚΔΔ, όχι μόνον η κατά κυριολεξία μη αναστρέψιμη, αλλά και εκείνη, της οποίας η αποκατάσταση, υπό τις συγκεκριμένες οικονομικές και λοιπές συνθήκες, είναι για το διάδικο δυσχερής σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αδυνατεί πράγματι να την επιτύχει (βλ. ΣτΕ ΕΑ 496/2011, πρβλ. ΣτΕ ΕΑ 91/2025, 2/2025, 60/2024, 32/2024, 140/2022, 108/2022, 80/2022 κ.αλ.). Εξάλλου, όπως παγίως έχει κριθεί (πρβλ. ΣτΕ ΕΑ 177/2024, 23/2024, 5/2024, 129-130/2022, 103-104/2022, 261-262/2021, 195/2021, 197/2020, 200/2019, 233-234/2018 κ.αλ.), μόνη η οικονομική ζημία, ως κατ’ αρχήν επανορθώσιμη, δεν δικαιολογεί, πάντως, τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης, εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, εκ των οποίων η οικονομική επιβάρυνση από την εκτέλεσή της συνεπάγεται ανεπανόρθωτο ή δυσχερώς επανορθώσιμο κλονισμό του αιτούντος ή στέρηση των οικονομικών μέσων βιοπορισμού του.

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης, προκύπτουν τα εξής: Με τη αριθμ. 1508/16.9.2025 Ατομική Ειδοποίηση Ληξιπρόθεσμων Οφειλών της Προϊσταμένης της Α’ Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Αττικής, ενημερώθηκε η αιτούσα για τη βεβαίωση οφειλών προς τον (ήδη) e-ΕΦΚΑ, συνολικού ποσού 18.417,08 ευρώ (κύρια οφειλή ποσού 18.417,08 ευρώ και μηδενικά πρόσθετα τέλη), της ιδίας, προερχόμενες, σύμφωνα και με τον ενσωματωμένο στην ανωτέρω ειδοποίηση πίνακα οφειλών, κατόπιν της έκδοσης των με αριθμό: Μ333 – Μ354 αποφάσεων καταλογισμού αχρεωστήτως καταβληθεισών παροχών στην ίδια από τη Διευθύντρια του Τ.Δ. Α Νοτίου Τομέα του καθού Φορέα, οι οποίες φέρουν, κατά περίπτωση, την περιγραφή «ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ», «ΕΚΤΑΚΤΗ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ», «ΕΚΤΑΚΤΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ», εντός του ευρύτερου χρονικού διαστήματος από τον 2ο/2005 έως και τον 5ο/2011 και επίσης κατά περίπτωση επιμέρους περιόδους, ακολούθησαν δε, οι αντίστοιχες βεβαιώσεις σε βάρος της ιδίας των ως άνω ληξιπρόθεσμων οφειλών, με αριθμό: 4876227/1.8.2025, 4876228/1.8.2025, 4876229/1.8.2025, 4876230/1.8.2025, 4876231/1.8.2025, 4876232/1.8.2025, 4876233/1.8.2025, 4876234/1.8.2025, 4876235/1.8.2025, 4876236/1.8.2025, 4876237/1.8.2025, 4876238/1.8.2025, 4876239/1.8.2025, 4876240/1.8.2025, 4876241/1.8.2025, 4876242/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876602/1.8.2025, 4876603/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876605/1.8.2025, 4876606/1.8.2025. Κατά των ως άνω πράξεων ταμειακής βεβαίωσης αλλά και της σχετικής προαναφερόμενης ατομικής ειδοποίησης, η αιτούσα άσκησε τη με αριθμό εισαγωγής με Αρ.Εισ. ΑΚ7460/20.10.2025 ανακοπή, ζητώντας την ακύρωσής τους. Ειδικότερα, με την ανακοπή αυτή, η ήδη αιτούσα προβάλλει, ότι τόσο η σχετική ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών, η οποία κατά προβαλλόμενα πάσχει αοριστίας, όσο και οι περιεχόμενες σε αυτή ταμειακές βεβαιώσεις φέρουν ελλιπή αιτιολογία, ενώ έχουν εκδοθεί παρανόμως, πριν την ολοκλήρωση της διοικητικής διαδικασίας, ήτοι πριν την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της ενδικοφανούς προσφυγής που άσκησε η αιτούσα ενώπιον της αρμόδιας Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής αλλά και πριν της κοινοποιηθούν οι καθαυτές αποφάσεις καταλογισμού σε βάρος της αχρεωστήτως ληφθεισών παροχών επί των οποίων ερείδονται οι προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις. Συνεχίζει δε, διατεινόμενη ότι ο οικείος καταλογισμός της και συνακόλουθα οι εκδοθείσες σχετικές πράξεις διοικητικής εκτέλεσης είναι παράνομες, καθώς η καταβολή των επίμαχων ιατροφαρμακευτικών παροχών-επιδομάτων έλαβε χώρα σε τρίτο πρόσωπο και όχι στην ίδια, ενώ ισχυρίζεται πρόσθετα ότι έχει παραβιασθεί τόσο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά της σε προηγούμενη ακρόαση όσο και οι γενικές διοικητικές αρχές της χρηστής διοικήσεως, της καλής πίστης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου.

5. Επειδή, επί της ανωτέρω ανακοπής, ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση, με την οποία η αιτούσα ζητεί την αναστολή εκτέλεσης των προσβαλλόμενων ταμειακών βεβαιώσεων, υποστηρίζοντας, αφενός μεν, ότι η προαναφερόμενη ανακοπή της είναι προδήλως βάσιμη, αφετέρου δε, ότι από την ενδεχόμενη εκτέλεση των πράξεων αυτών και την καταβολή του συνόλου των ένδικων οφειλών θα υποστεί ανεπανόρθωτη οικονομική και ψυχική βλάβη, μη δυνάμενη να επανορθωθεί σε περίπτωση ευδοκίμησης της ανακοπής. Ειδικότερα, ως προς το ζήτημα της οικονομικής της βλάβης, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι είναι συνταξιούχος έγγαμη (επίσης με συνταξιούχο) με δύο ενήλικα σήμερα τέκνα και τρία ανήλικα εγγόνια, στων οποίων την ανατροφή συνδράμει οικονομικά και πρακτικά από κοινού με το σύζυγό της. Συνεχίζει δε, διατεινόμενη ότι η σύνταξη της ιδίας κυμαίνεται από 690-700 ευρώ και αυτή του συζύγου της περί τα 1.500 ευρώ, μηνιαίως, ότι ο τελευταίος καταβάλλει μηνιαίως δόση επί προσωπικού δανείου 150-200 ευρώ, ενώ κάνουν χρήση πιστωτικής κάρτας για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών τους της οποίας δικαιούχος είναι ο σύζυγός της και η τρέχουσα οφειλή είναι 2.281,94 ευρώ, ενώ τα πάγια έξοδα διαβίωσής τους ανέρχονται περίπου στα 650 ευρώ μηνιαίως. Ακολούθως, ισχυρίζεται ότι η μόνη ακίνητη περιουσία της ιδίας και του συζύγου της είναι η κύρια και πρώτη κατοικία τους, η αντικειμενική αξία της οποία σύμφωνα με τον ΕΝΦΙΑ, για το έτος 2015 ανέρχεται στο ποσό των 18.779,04 ευρώ, από τις δηλώσεις δε, φορολογίας εισοδήματός της από το έτος 2018-2024 το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης είναι μηδενικό δικαιούμενης επιστροφής λόγω των εξαιρετικά χαμηλών εισοδημάτων της. Τέλος, δηλώνει ότι έχει μηδενικές καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, και ως εκ τούτου από την εκτέλεση των προσβαλλομένων ταμειακών βεβαιώσεων τίθεται σε διακινδύνευση ο βιοπορισμός της ίδιας και της οικογένειας της, δοθέντος πρόσθετα ότι οι υπό κρίση οφειλές, όπως παραθέτει συνιστούν αποτέλεσμα εγκληματικών ενεργειών των πρώην υπαλλήλων του ΙΚΑ Καλλιθέας, οι οποίοι και έχουν καταδικασθεί αμετάκλητα, καθώς αιτήθηκαν όπως συνεχίζει επ’ ονόματί της και για λογαριασμό τους ιατροφαρμακευτικές παροχές και επιδόματα έχοντας υποκλέψει τα στοιχεία της. Εξάλλου, προς απόδειξη των ισχυρισμών της, επικαλείται και προσκομίζει, μεταξύ άλλων, τα κατωτέρω: 1) το από 26.9.2025 πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου (…..), 2) το ενημερωτικό σημείωμα σύνταξης κύριας και επικουρικής της ιδίας και του συζύγου της, του μήνα Οκτωβρίου του έτους 2025 από τα οποία προκύπτει ότι η ίδια έλαβε συνολικό ποσό σύνταξης 754,25 ευρώ ενώ ο σύζυγός της 1.500,96 ευρώ, 3) αντίγραφα των πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Καλλιθέας για το φορολογικό έτος 2018 και της ΔΟΥ (…) από το έτος 2019 έως το 2024, από τις οποίες προκύπτει ότι τα εισοδήματα της αιτούσας ανέρχονται σε: 1.745,95 ευρώ, 0,04 ευρώ, 800,68 ευρώ, 4.780,44 ευρώ, 8.195,28 ευρώ, 8.706,41 ευρώ και 8.919,24 ευρώ, κατά τα έτη αυτά και 4) αντίγραφο της βεβαίωσης δηλωθείσας κατά την 1η.1.2026 περιουσιακής του κατάστασης (έντυπο Ε9) της ιδίας και του συζύγου της, από την οποία προκύπτει ότι η αιτούσα έχει την πλήρη κυριότητα οικίας συνολικής επιφάνειας (……..) η οποία κείται εντός οικοπέδου συνολικής επιφανείας (……)., εντός του Νομού Ανατολικής Αττικής, στο Δήμο (…), στη θέση (……), επί της οδού (…….). Εξάλλου, το καθού με την από 3.11.2025 έκθεση απόψεών του ζητεί την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης αναστολής υποστηρίζοντας, ότι όλες οι ενέργειες διοικητικής εκτέλεσης των οργάνων των αρμοδίων φορέων, διενεργήθηκαν καθόλα νομίμως.

6. Επειδή, καταρχάς, οι προβαλλόμενοι με το δικόγραφο της προσφυγής λόγοι παρίστανται προδήλως βάσιμοι, διότι δεν στηρίζονται σε πάγια νομολογία ή σε νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και, πάντως, δεν αρκεί να πιθανολογείται απλώς η ευδοκίμησή τους (πρβλ. Σ.τ.Ε. Ε.Α. 172, 140, 104/2022, 344/2021, 303/2021 Ολομ., 106/2020 κ.ά.), η σχετική δε εξέταση της βασιμότητας αυτών απαιτεί ενδελεχή έρευνα του νομικού και πραγματικού μέρους της υπόθεσης (πρβλ. Σ.τ.Ε. Ε.Α. 176/2019), η οποία δεν προσιδιάζει σε διαδικασία προσωρινής δικαστικής προστασίας που έχει εξ αντικειμένου τον χαρακτήρα του επείγοντος. Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με τις διατάξεις που προεκτέθηκαν και ερμηνεύθηκαν, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη, αφενός το ύψος της ένδικης οφειλής (18.417,08 ευρώ), που είναι πολλαπλάσιο σε σχέση με τα εισοδήματά της αιτούσας των τελευταίων ετών, αφετέρου την εν γένει οικονομική και περιουσιακή της κατάσταση, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα από τον ίδια στοιχεία, ιδίως δε ότι η μοναδική πηγή των εισοδημάτων αυτής προέρχεται από τη μηνιαία σύνταξή της, καθαρού ποσού περίπου (…..), από τα οποία καλύπτει μέρος των αναγκών διαβίωσής της ιδίας και της οικογένειάς της, σε συνδυασμό με τα χαμηλά εισοδήματα του επίσης συνταξιούχου συζύγου της και συνεκτιμώντας πρόσθετα, ότι αυτή είναι ιδιοκτήτρια μίας και μόνο οικίας στο Δήμο (…..) κατά ποσοστό 100%, την οποία, όπως προκύπτει άλλωστε από τα προσκομιζόμενα στοιχεία, δεν εκμισθώνει αλλά αντιθέτως, αυτή αποτελεί την κύρια και πρώτη κατοικία της, και επομένως πιθανολογείται ότι κατά την κοινή πείρα, δεν αποτελεί πρόσφορο περιουσιακό στοιχείο για την πληρωμή της οφειλής, κρίνει ότι η επαπειλούμενη λήψη ενός ή περισσότερων αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης των ένδικων οφειλών από την πλευρά του καθού- e-ΕΦΚΑ μέχρι τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της ασκηθείσας ανακοπής θα επιφέρει στην αιτούσα ανεπανόρθωτη βλάβη συνιστάμενη στη διακινδύνευση των μέσων βιοπορισμού της ιδίας και της οικογένειάς της. Ενόψει των ανωτέρω και σταθμίζοντας, στη συνέχεια, την επαπειλούμενη αυτή βλάβη με το δημόσιο συμφέρον (πρβλ. ΕΑ ΣτΕ 129-130/2022, 85/2022, 255/2021, 262-261/2021, 233/2019, 193/2017, 15/2015 κ.α.), που υπαγορεύει την είσπραξη των καθυστερούμενων οφειλών προς τους φορείς της κοινωνικής ασφάλισης και την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής (πρβλ. ΣτΕ 1077/2024), πρέπει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση, η οποία δεν παρίσταται προδήλως απαράδεκτη, ως προς τις προσβαλλόμενες ταμειακές βεβαιώσεις και να ανασταλεί η εκτέλεση αυτών.

 6. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και να ανασταλεί, έως τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της εκκρεμούς ανακοπής, η εκτέλεση των με αριθμό: 4876227/1.8.2025, 4876228/1.8.2025, 4876229/1.8.2025, 4876230/1.8.2025, 4876231/1.8.2025, 4876232/1.8.2025, 4876233/1.8.2025, 4876234/1.8.2025, 4876235/1.8.2025, 4876236/1.8.2025, 4876237/1.8.2025, 4876238/1.8.2025, 4876239/1.8.2025, 4876240/1.8.2025, 4876241/1.8.2025, 4876242/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876602/1.8.2025, 4876603/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876605/1.8.2025, 4876606/1.8.2025 πράξεων ταμειακής βεβαίωσης, περιεχόμενων στη με αριθμ. 1508/16.9.2025 Ατομική Ειδοποίηση Ληξιπρόθεσμων οφειλών της Προϊσταμένης της Α’ Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Αττικής. Τέλος, το καταβληθέν παράβολο πρέπει να αποδοθεί στην αιτούσα (άρθρο 277 παρ. 9 του ΚΔΔ), ενώ το Δικαστήριο εκτιμώντας τις περιστάσεις απαλλάσσει το καθού από τα δικαστικά έξοδα αυτής (άρθρο 275 παρ. 1 ΚΔΔ).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Δέχεται την αίτηση αναστολής.

Αναστέλλει την εκτέλεση των με αριθμό: 4876227/1.8.2025, 4876228/1.8.2025, 4876229/1.8.2025, 4876230/1.8.2025, 4876231/1.8.2025, 4876232/1.8.2025, 4876233/1.8.2025, 4876234/1.8.2025, 4876235/1.8.2025, 4876236/1.8.2025, 4876237/1.8.2025, 4876238/1.8.2025, 4876239/1.8.2025, 4876240/1.8.2025, 4876241/1.8.2025, 4876242/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876602/1.8.2025, 4876603/1.8.2025, 4876601/1.8.2025, 4876605/1.8.2025, 4876606/1.8.2025 πράξεων ταμειακής βεβαίωσης, περιεχόμενων στη με αριθμ. 1508/16.9.2025 Ατομική Ειδοποίηση Ληξιπρόθεσμων οφειλών της Προϊσταμένης της Α’ Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Αττικής, έως τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της με Αρ.Εισ. ΑΚ7460/20.10.2025 ανακοπής που έχει ασκήσει κατά των ίδιων πράξεων και εκκρεμεί προς εκδίκαση στο παρόν Δικαστήριο.

Διατάσσει την απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στην αιτούσα.

Απαλλάσσει το καθού από τα δικαστικά έξοδα της αιτούσας.

Η απόφαση εκδόθηκε στην Αθήνα στις 8.12.2025.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ